عرش شعر

با لبان تشنه زیر آفتاب در کنار یک پدر... بال بال میزند پسر جاری اند جرعه های آب! آه حاجی شهید من ای سپید من حال پیکرت چقدر آشناست گرچه که "سر"ت به نیزه نیست سرنوشت تو شبیه شاهدان کربلاست و رباعی... در چشم منا، دگر نمیآید خواب هم راه، شده بسته بر ایشان، هم آب دیدند غریب است حسین...از عرفات رفتند به سمت کربلا با ارباب...

ادامه مطلب