عرش شعر

یوسفم! یونس آمدی ز سفر چهره ات بی نشان تر از جانت! دستِ خود را جدا نکرد از تو بندِ سرسختِ روی دستانت آه ای شاه ماهیِ دریا! رود ,حاجت طلب شد از تو...ولی عمقِ گودال ,پُر شد و نرسید دستِ اروند هم به دامانت خاکِ سرخِ "ابوفلوس" آنروز 175 دفعه تپید در کدامین تپش، رها شد و رفت نَفَس آخر از گریبانت؟ عطش و دست بسته و گرما آب و گودال و مادرت زهرا کربلای چهار و خاطره ها مانده در گیسوی پریشانت من و اعماقِ نفسِ بی احساس... تو و اوجِ شرایطی حساس... دست من را بگیر ای غواص! جانِ دریادلان به قربانت! پانوشت:پستها ی سال 93 و ابتدای 94 خود بخود از وبلاگم حذف شدند.احتمالااز تبعات خرابی بلاگفا است.! ...

حیف از تو و لبخندِ تو. ای لحن داودی وحی آمد انگار آن دمی که در منا بودی میخواستی قاریِ الرّحمنِ خود باشی میخواستی باور کنم حاجی! به این زودی... این حنجره، خاموش! اما رو به آبادی ست آن خنجرِ آل سعودی رو به نابودی! از او توقع نیست یک جو غیرت و ایمان وقتی نمیخیزد از این کنده دگر دودی . . . ای گرگِ دیوانه!ببین ماهِ مرا کُشتی نفرین به نَسلت! تسلیت دارد مگر سودی؟! ...