عرش شعر

چادر عبایی بر سرم دارمبا روسری سبک لبنانیرنگ جماعت نیستم...اصلا!رنگ تو هستم! خوب میدانیمن قرص ماهم را نمیخواهمجز تو کسی دیوانه اش باشداصلا نباید ابروانم همپیدا شود از زیر پیشانیعاشق ترت هستم زمانیکهحتی شده یک تار مویم راکه سرزده از روسری,...آرامبا دستهای خود بپوشانیتو ریش را با ریشه اش داریهم ظاهر و هم باطنت ناب استکم کم مرا با خود یکی کردیای عشق تدریجی و طولانیما بیت ناب مذهبی هستیممن، فاطمی...تو، حیدری...آریای کاش روزی کربلا باشیمیک نیمه شب...با چشم بارانی!...

ادامه مطلب